Sabitfikir
Künye | Yazarlar | Giriş Yap
sabitfikir - dergi

Eleştiri

Eleştiri

Arka bahçelerden dolaşmadan



Toplam oy: 102
Ursula K. Le Guin // Çev. Kemal Baran Özbek
İthaki Yayınları
Anlatış, hiçbir zaman eskimeyecek meseleler üzerine, hiçbir zaman bir öğretmen edası takınmadan, anlatmak istediklerini tane tane aktarıyor okura.

İçine düştüğümüz küçük veya büyük bataklıkların farkına varabilmemiz için, "içeride" ama "dışarı"dan bakan gözlere ihtiyacımız var. Ursula K. Le Guin'in gözleri gibi. Duvar, sınır, tanıdık-yabancı, erkeklik-kadınlık, kapitalizm, meta fetişizmi, evlilik, cinsellik... O kadar çok bataklık var ki. Gözetim mekanizmaları, kapatılma, özgürlük, biz-onlar... Le Guin, fena halde tanıdık ve bir o kadar da yabancı ortamlarda, mekanlarda tüm bu bataklıkların ne menem olgular olduğunu müthiş bir netlikle gözler önüne getiriyor. Hem neredeyse tamamıyla buralar gibi hem de tuhaf ve yabancı evrenlerde anlıyoruz "aslında" nasıl hayatlar yaşadığımızı, hangi çamura ne kadar battığımızı.

 

Dikkatli bakıldığında, görmek istendiğinde bir bilgisayar oyununun (Age of Empires, Empire Earth gibi) özünde kamu maliyesi veya uluslararası ticaretin temel kurallarının yattığı fark edilebiliyorsa, neden iyi bir bilimkurgu romanı da en temel felsefe, ekonomi, sosyoloji kitaplarının işlevini edinemesin? Mülksüzler mesela; kurumlar, kuruluşlar, "yönetmek" hakkında o kadar iyi sorular sorduruyordu ki! Ayrıca üniversite, sınav sistemi, bilgi, neyin "gerçek" olup neyin "gerçek" olmadığı, kapitalizm hakkında da. İdealistlerden oluşan küçük bir komün ile plütokratik-oligarşik ve kapitalist bir düzeni çarpıştırıyordu Mülksüzler. Yer yer iyi bir kent/mekan sosyolojisi kitabına da dönüşüyordu: Le Guin'in Abbenay ve Nio Esseia kentlerini anlattığı kısımlar, değme kent sosyolojisi kitabına taş çıkarır!

 

Le Guin'in –Karanlığın Sol Eli ve Mülksüzler gibi eserlerinin de bir parçası olduğu “Hainli Döngüsü”nün (The Hainish Cycle) son halkası olan ve Mülksüzler’in geçtiği Ekumen’e tekrar döndüğü– Türkçede yeni romanı Anlatış'ta ise din sosyolojisi ön plana çıkıyor. Fizikçi Shevek yerine bu kez Sutty var: Yine başka bir evrenden adeta bir toplumbilim müfettişi. Değişmezler tarafından Ekumen’in Aka gezegenindeki dört temsilcisinden biri olarak seçilen Sutty. Yerküre’nin bir yerlisi olan bu kız, yine başka gezegenden gelmiş bir yabancı. Zıtlaşmaların bağrından kopup gelmiş Sutty, “taşraya doğru seyahate çıkma” ile görevlendirilince esas hikayemiz başlıyor. Teknoloji-din ikilemi, sürekli ilerlemeci pozitivist bilimsel anlayış ve büyük sosyal değişimler derken nehir boyunca yolculuğumuz sürüyor: Sutty’nin yolu, yolculuğu çok uzun; güzergahı çetrefilli.

 

Anlatış, Mülksüzler'den daha sürükleyici, daha macera dolu, daha sinematografik; ama Mülksüzler'in altyapısı daha fazla siyaset felsefesi barındırıyordu. Bu kez sanki Amerika'dan Nepal'e, Hindistan'a, Vietnam'a bir Uzakdoğu seyahati yapıyoruz. Le Guin, yine hem tanıdık hem de yabancı mekan ve olayların fazlasıyla hakkını veriyor. Bir yandan kitapta yaşananların çok daha ağırları, vahşileri, acımasızları her an her saniye dünyamızın bir köşesinde yaşanıyor, yaşanmakta. Sosyal medyada, ana haber bültenlerinde en fazla birkaç saniyelik, dakikalık şaşırmalara, ses tonu değişimlerine, “hashtag”lere (etiketler) dönüşmekte. Şaşıracak ne kaldı sahiden de? Ne olursa, yaşanırsa gerçekten şaşırabiliriz artık?

Huzur, mantık, barış ve akıl

 

Gözetim, modern dünyanın detaylı kontrol ve kapatma mekanizmaları fazlasıyla cirit atıyor Anlatış'ta da. Yine kısa zamanda efsaneye dönüşecek bol miktarda aforizma mevcut (“Fikir tepkiyi bitirir,” [s.66], “Nesnelere sarılma, onlar seni yavaşlatır,” [s.100] vb). Ursula K. Le Guin'in kent sosyolojisi püsküren detaycı gözü bu kez Okzat-Ozkat’ı kat ediyor. Satır satır, sokak sokak. Muhtelif yabancı diller peşimizi Anlatış'ta da bırakmıyor.


Toplumsal ve cinsi kastlar, kadınlara karşı sergilenen Tekçilik’e özgü önyargılar ve hoşgörüsüzlükler ve homofobi, coğrafya ve zamanlar değişse de tüm gücüyle sürüyor. Huzur, mantık, barış ve akıl Anlatış'ta karşıt olgularıyla mütemadiyen çatışadursun, Sutty sık sık “Yanlış!” “Yanlış!” diye diye kendi kendini uyarmaya çalışacak.

 

İlginç baharatlarıyla Hindistan yemekleri, yitik sözcüklerle el ele ilerlerken, Okzat-Ozkat'ın ara sokaklarında Sutty ile birlikte okur da kaybolacak: “Yasaklanmış öyle çok şey var ki!”

 

 

 

Kitaplardan izolasyon malzemesi yapmak

 

Mülksüzler'de Urras'a 170 yıldır Anarres Yerleşim Bölgesi'nden gelen ilk ziyaretçi olan Shevek'e emanet ediyordu okuru Le Guin. Sutty de başka gezegen, başka topraklardan. Göç, göçmenler, tarihin yükü ve taşıdığı önyargılar, "ahlak" sorgulamaları Anlatış'ta da bol bol karşımıza çıkıyor. Bir zamanlar zihnimiz pinpon topu gibi Urras ve Anarres arasında gidip gelirken, Le Guin yeni romanında da okuru bol bol yeni düalitelerin uçurumuna salıveriyor. Iziezi’nin nefis yemekleri, yitip giden kelimeler, diller derken Anlatış’ı okumaya başlayıp da yarıda bırakmak güç. Le Guin’in tespitleri ve sistem eleştirileri her zamanki gibi sert. Üstelik dili Anlatış’ta olabildiğince akıcı.

 

Bir düşünsenize, herhangi bir kitap veya yazılı metin bulsalar, hemen imha ediyorlar. Şiir ve Sanat Merkez Bakanlığı’nın esas bürolarından biri Kitap Konumlandırma Ofisi. Bu ofisin görevi, kitapların yerini tespit edip onlara el koymak ve inşaat malzemesine dönüştürülmesi amacıyla ezilip adeta püre haline getirilecekleri fabrikalara göndermek. Kitaplardan izolasyon malzemesi yapıyorlar. Tekçiler, Doğu Asya ve Avrupa’yı ele geçirmiş. Washington Kütüphanesi bombalanıyor. Kendi tarihini yok eden bir dünyada kayıtları silmek, bir sanata dönüşüyor!

 

Anlatış, din tanımayan teröristler ile tapınmadan duramayan teröristler üzerine de önemli sorular sorduruyor okurlarına. Kitabın orijinalinin 2000 yılında yayımlandığı hesaba katılınca, Le Guin’in ne kadar ileri görüşlü olduğunu itiraf etmemek imkansız. Özgürlük Günü’nde Soluk Diyarlar’ın kapılarını açtıkları gün mesela: İnançsızlar üzerindeki iletişim araçları, kitaplar, kadınların giyim tarzı, seyahat, ibadet etme ve etmeme kısıtları kaldırılıyor. Anlatış, hiçbir zaman eskimeyecek meseleler üzerine, hiçbir zaman bir öğretmen edası takınmadan, anlatmak istediklerini tane tane aktarıyor okura. Durumları, meseleleri eğip bükmüyor, arka bahçelerden dolaşmıyor; o kadar doğrudan sorunların özüne iniyor ki, Le Guin’in cümlelerini uzatıp çekiştirip başka çerçevelere katmak mümkün değil.

 

Gezegenin hükümeti teknolojik bakımdan güç edinmek ve fikirsel özgürlük kazanabilmek için geçmişle ilgili ne varsa yasa dışı ilan eder. Kimi ebeveynler, rahipler, genç beyinlere batıl olgular aşılamaya çalışan öğretmenler ile gericilik çığırtkanları mı başarılı olacak? Yoksa tüm bu kıskaçlardan kurtulup özgür kalabilen cesur genç adamlar ile kadınlar mı? Nehir boyunca ilerleyen bir tekneyle bir çöl aşılarak devam eden yolculuk onuncu gün Okzat-Ozkat’ta tamamlanacak gibi görünüyor. Ama hayır, esas Anlatış bu noktada başlıyor!

 

 

 


 

 

 

Görsel: Seda Mit

Yorumlar

Yorum Gönder

Yeni yorum gönder

Diğer Eleştiri Yazıları

Murakami'nin Türkçedeki son öyküsü Fırın Saldırısı, Murakami sevenleri sevindireceğe benziyor. Müellifin aynı tema üzerinde farklı zamanlarda yazdığı iki öyküden ve öyküye eşlik eden harika illüstrasyonlardan müteşekkil olan bu kitap, yalnız Murakami'yi halihazırda takip edenler değil, yazarın geniş külliyatına başlamaktan çekinenler için de ilgi çekici bir okuma vaat ediyor.

Bütün kitapların harf üzerine harf eklenerek yazıldığı bilinir. Yazılan her cümle, o kurgu eserde bir gerçeklik yaratır; olanlar ve olacak olanlar kağıda dökülür.

Hikaye anlatıcılığına kafa yoran, hikayenin edebiyatın türcü doğasının ötesinde, gündelik hayatın tam da ortasındaki esaslı yeri üzerine düşünen her türlü esere merakım büyük. Hikaye olmasaydı, dünya nasıl bir yer olurdu? Yeryüzünde cereyan eden herhangi bir şey, hikaye edilmeseydi neye benzerdi?

Kendinizden emin olarak aldığınız hayati bir kararın eşiğinde, sizi o kararı almaya iten geçmişinizin bambaşka bir gerçekliğe sahip olduğunu öğrendiğinizi düşünün. Üstelik bu gerçekliği bir türlü aslına ulaştıramıyorsunuz, çünkü bilinciniz, size oynadığı oyunlarla onu sürekli değiştiriyor... Hâlâ aynı kararı alır mıydınız?

Kahraman Kara yirmi dokuz yaşında; çevirmen, bir yandan editörlük ve redaktörlük de yapıyor. Tarlabaşı’nda yaşıyor. Liste hazırlama hastalığından mustarip Kahraman Kara’nın günleri senelerdir uğraşmakta olduğu “İstanbul Kitabı” için çalışarak geçiyor. Reklam yazarı sevgilisi Elif’le, iş çıkışı buluşup yemek yiyip film izledikleri, pek de tutkulu olmayan bir ilişkileri var.

Söyleşi

Serhat Tolga Yıkıcı ve Ayşegül Kirpiksiz ile söyleşi:


 “Wattpad genç okuru daha iyi anlamamıza imkan veriyor.”


Ece KARAAĞAÇ

 

ŞahaneBirKitap

Hayal edin. Bir mutluluk ve özgürlük hayali olsun ama bu. Bireysel, hatta bencilce isteklerinizi de kapsasın, tüm dünyayı ve insanlığı da içine alsın. Geleceğe dikin gözünüzü, tüm tarihi, geçmişi, mitleri, efsaneleri, masalları da koyun çantanıza. Sıkıcı olmayı unutun ama, eğlenceli, alaycı, neşeli, uçucu bir hayal dünyası kurun...

FikriSabit

Fikri Sabit, Ursula K. Le Guin'le aynı fikirdedir ey okur, edebiyat her zaman küçük bir kalabalığın ilgisini çeker, geriye kalan, kitlesel olan her şey doğası gereği poptur, piyasadır.

Geçtiğimiz hafta iki edebiyat dergisi –İzafi Dergisi ile Sarnıç Öykü-, kapandığını açıkladı arka arkaya. Hemen hemen aynı anda gelen bu iki haberin, bizim edebiyat ortamımız için bir haber değeri yok, maalesef. Ne de olsa edebiyat dergisi dediğimiz, kısacık bir ömre daha doğarken hapsolmuş, solgun bir heves demek bu ülke topraklarında. Bunda hepimiz hemfikiriz.